zaraz zacznę swój poemat, ale do cholery jasnej : GDZIE JEST MOJA KAWA ?!

jakoś palce mnie nie świerzbią do klawiaturki, ale lubię słońce, chociaż tak często na nie przeklinam, kocham porządek i białe skarpetki, właśnie ! Bardzo dużo klnę, to taka fobia, nie lubię pająków, ale za to kocham ludzi, niektórych... w sumie to tylko samą siebie.
jestem ekscentryczna,
ambitna od końca,
nie warto ze mną zadzierać, bo zniszczę Ci życie, psychę nogi i ręce, brzydzę się kłamstwem chociaż.. umiem to robić perfect - czas robi swoje.
Posiadam paranoiczne stany, śmieję się jak wiedźma albo płaczę jak ryba? Drażni mnie zaczynanie zdania od wielkiej litery
w sumie to nie wiem co ja tutaj w ogóle robię..
rzadko cyknę zdjęcie, które mi się spodoba, ale lubie to robić, kochać i takie tam...
mam porąbane sny i wizje, bawię się światem
bardzo lubię gadać i kłócić się
jestem nerwowa, bardzo nerwowa, a jak jestem w stanie krytycznym wypalę całą pakę fajek,
lubię alkohol - typ zdemoralizowanej nastolatki,
a jak lubię alkohol to bardzo lubię się żalić
mieszkam na wsi, lubię krowy
zawdzięczam cały swój dorobek moim rodzicom,
lubię się chwalić chociaż mówię, że tak nie jest
jestem nieśmiała, ale potrafię to ukryć
pierogi ruskie <3
mam potężne plany, ale nie umiem nic zrealizować
chcę być sławna, ale trochę inaczej

zresztą...
bardzo często jestem normalną dziewczyną, bardzo normalną
koloryzuje swoją rzeczywistość jedynie SAMA, własnymi oczyma
co mnie nie zabije, to wzmocni? czy jakoś tak
chodzę własnymi ścieżkami, czasami zabłądzę i często coś gubię..
ale aparatu nie oddam, to taki mój tlen, bez względu na to jakie wychodzą zdjęcia, z czasem wszystkiego można się nauczyć, więc to robię, wolno, bardzo wolno, dobra..nie robię, ale w końcu ruszę tyłek.




the end, merci, mucios gracjas, nie lubię pisać